Maté Nacht – Verhalen

Waar kunst geen podium nodig had

Tue, 14 Jul 2026 14:39:14 GMT

Maté Nacht veranderde Younity Utrecht voor één dag in een gedeelde ruimte voor kunst, verhalen en ontmoeting

Op zaterdag 6 juni 2026 veranderde Younity Utrecht langzaam van een ruime, lichte ontmoetingsplek in een levend kunstcafé. Niet één podium, één voorstelling of één kunstdiscipline bepaalde de dag. In plaats daarvan ontstond een programma waarin literatuur, beweging, beeldende kunst, muziek, film, eten en gesprek voortdurend in elkaar overliepen.

Bezoekers kwamen niet alleen om te kijken. Ze dansten, schreven, schilderden, luisterden, lazen, aten samen en raakten met elkaar in gesprek. Sommige mensen volgden een workshop, anderen bleven met een boek in een fauteuil zitten of ontmoetten elkaar rond een tafel. Juist die vrijheid gaf Maté Nacht zijn karakter.

De dag voelde daardoor niet als een traditioneel festival met een vast traject. Iedereen kon zijn eigen route kiezen en op verschillende momenten opnieuw aanhaken. Kunst was aanwezig op het podium, maar net zo goed op de vloer, aan tafel en in de gesprekken tussen mensen die elkaar eerder die dag nog niet kenden.

Een ruimte die langzaam tot leven kwam

Aan het begin van de middag vulde de grote zaal zich geleidelijk. Door de hoge ramen viel natuurlijk licht naar binnen, terwijl buiten het groen zichtbaar bleef. De open architectuur van Younity gaf het evenement ruimte om zich over meerdere hoeken en niveaus te verspreiden.

In de Arabic Book Corner presenteerde Binyan Books een selectie Arabische boeken. Bezoekers konden door de titels bladeren, even gaan zitten en rustig lezen. De boekenhoek functioneerde niet alleen als verkooppunt of presentatie, maar als een kleine literaire rustplaats midden in het programma.

Naast de boeken was er ruimte voor beeldende kunst en persoonlijke expressie. In de presentatie Nostalgia bracht Haneen Khalil elementen uit Arabische kalligrafie, Syrisch erfgoed en hedendaagse digitale kunst bij elkaar. Herinnering en identiteit kregen er geen vaste uitleg, maar werden zichtbaar gemaakt in beelden die ruimte lieten voor eigen interpretatie.

Zo begon de dag niet met een officiële openingshandeling, maar met nieuwsgierigheid. Bezoekers liepen rond, bekeken het programma en vonden langzaam hun plek.

Geen publiek op afstand

Een belangrijk kenmerk van Maté Nacht was de kleine afstand tussen makers en bezoekers. Artiesten stonden niet voortdurend tegenover een zwijgend publiek. In veel onderdelen werden bezoekers zelf deelnemer, medemaker of gesprekspartner.

Tijdens de salsaworkshop van Alexander Alraheb stonden mensen verspreid over de zaal. Sommigen hadden ervaring, anderen zetten voorzichtig hun eerste passen. Het ging niet uitsluitend om ritme of techniek. De workshop maakte zichtbaar hoe snel beweging het ijs kan breken.

Mensen die elkaar niet kenden, bewogen samen door dezelfde ruimte. Fouten waren geen probleem en perfectie was niet het doel. De dans creëerde een directe vorm van contact die nauwelijks uitleg nodig had.

In een andere hoek ontstond een totaal andere dynamiek. Tijdens Creating in the Klieder van Sterre Rosmalen werd de vloer een open atelier. Papier, verf, lijm, krijt, scharen en andere materialen lagen verspreid over de werkplek.

Deelnemers werkten zittend en knielend op de grond. Sommige werken begonnen met een duidelijk idee, andere groeiden vanuit kleur, toeval en experiment. De workshop gaf toestemming om te maken zonder vooraf te weten wat het resultaat moest worden.

Juist dat loslaten was zichtbaar in de ruimte. De vloer werd rommeliger, de handen kleurrijker en de gesprekken losser. Kunst was hier geen eindproduct dat later beoordeeld moest worden, maar een proces dat mensen samen beleefden.

Tussen werkelijkheid en verbeelding

Ook taal kreeg tijdens de middag meerdere vormen.

In de schrijfworkshop Writing Between Reality and Imagination onderzocht Rose Kalash hoe persoonlijke herinneringen, emoties en ervaringen kunnen worden omgezet in fictie. Deelnemers bewogen tussen wat werkelijk gebeurd was en wat door verbeelding een nieuwe betekenis kon krijgen.

Schrijven werd daarmee niet alleen een individuele activiteit. Het werd een manier om afstand te nemen van een ervaring, haar opnieuw te bekijken en eventueel in een andere vorm terug te brengen.

Tegelijkertijd bleef literatuur buiten de workshop aanwezig. Bezoekers lazen boeken in de zithoeken, bladerden door publicaties of spraken met anderen over verhalen die zij herkenden. Taal bestond gedurende de dag niet alleen op papier, maar ook in de gesprekken tussen mensen met verschillende achtergronden.

Bewegen, reageren en vertrouwen

Bij de Mixed Performance Arts Training & Jam van Damir Boeren werd de grote zaal een laboratorium voor beweging, geluid en improvisatie.

De deelnemers stonden verspreid in de ruimte en reageerden op opdrachten, op elkaar en op wat er in het moment ontstond. Soms was de beweging groot en duidelijk, soms bijna onzichtbaar. De nadruk lag niet op het uitvoeren van een vooraf ingestudeerde choreografie, maar op aandacht, samenwerking en vertrouwen.

De grens tussen training en performance bleef bewust open. Wat als oefening begon, kon zich ontwikkelen tot een spontaan beeld of een onverwacht samenspel.

De ruimte veranderde daardoor voortdurend. Op het ene moment heerste stilte en concentratie, even later ontstond geluid, beweging of humor. Deelnemers hoefden niet te bewijzen wat zij konden. Ze werden uitgenodigd om aanwezig te zijn en te reageren.

Dat principe liep als een rode draad door Maté Nacht: deelnemen zonder dat alles vooraf vaststaat.

De gedeelde tafel

Halverwege het programma verschoof de aandacht naar eten en ontmoeting.

Aida Kitchen verzorgde huisgemaakte Syrische en Libanese gerechten. Terwijl het eten werd bereid en uitgeserveerd, verzamelden bezoekers zich rond tafels en in de zithoeken. De maaltijd vormde geen onderbreking van het programma, maar een essentieel onderdeel ervan.

Mensen die kort daarvoor naast elkaar hadden gedanst, geschreven of geschilderd, zaten nu samen te eten. Artiesten, vrijwilligers, bezoekers en organisatoren ontmoetten elkaar buiten hun formele rollen.

De Shared Table liet zien dat gastvrijheid niet alleen in woorden hoeft te worden uitgedrukt. Een bord eten, een vrije stoel en tijd om te blijven zitten kunnen even belangrijk zijn als een artistieke presentatie.

In die momenten werd duidelijk dat Maté Nacht niet enkel activiteiten naast elkaar wilde plaatsen. Het evenement probeerde omstandigheden te creëren waarin mensen daadwerkelijk met elkaar in contact konden komen.

Literatuur die muziek ontmoette

Later op de dag verplaatste de aandacht zich naar het podium.

Rose Kalash presenteerde fragmenten uit haar roman The Other Woman. Haar voordracht werd begeleid door het akoestische gitaarspel van Rakan Agha. De muziek stond niet los van de tekst, maar bewoog mee met het ritme en de emotie van het verhaal.

In de lichte ruimte, met het groen achter de grote ramen, kreeg de voordracht een intiem karakter. De afstand tussen de artiesten en het publiek bleef klein. Bezoekers zaten niet alleen in rijen voor het podium, maar ook op banken en stoelen verspreid door de ruimte.

De combinatie van gesproken tekst en live gitaar creëerde een vorm die ergens tussen een literaire lezing, concert en persoonlijke vertelling lag. Woorden en muziek versterkten elkaar zonder dat een van beide de overhand nam.

Daarna kreeg de gitaar meer ruimte in een afzonderlijke muzikale performance. Rakan Agha bracht melodieën waarin invloeden uit blues, rock en filmische muziek samenkwamen.

De muziek vulde de zaal, maar de sfeer bleef persoonlijk. Mensen luisterden aandachtig, maakten opnames of reageerden zichtbaar op momenten die hen raakten.

Een publiek dat zich liet zien

De foto’s van de dag tonen geen anonieme massa, maar afzonderlijke gezichten en reacties.

Er werd geconcentreerd geluisterd, hardop gelachen en enthousiast geapplaudisseerd. Bezoekers legden momenten vast met hun telefoon, terwijl anderen juist volledig opgingen in wat er voor hen gebeurde.

Die zichtbare betrokkenheid was belangrijk. Het publiek bleef geen achtergrond voor de artiesten, maar werd een voelbaar onderdeel van de ervaring.

Tussen de programmaonderdelen door ontstonden nieuwe gesprekken. Mensen begroetten elkaar, deelden eten en boeken, of stonden langer met elkaar te praten dan zij waarschijnlijk vooraf hadden gepland.

Een omhelzing midden in de ruimte zei soms meer dan een officiële terugblik zou kunnen doen. De ontmoeting was geen abstracte doelstelling op papier; ze werd zichtbaar in kleine, spontane gebaren.

De zoektocht naar een thuis

In de avond werd de documentaire Draw Me a Homeland van Nour Alkheder vertoond.

De film volgt persoonlijke ervaringen rond migratie, ontworteling, identiteit en de zoektocht naar een nieuw thuis in Nederland. Het maatschappelijke onderwerp werd niet als een abstract vraagstuk gepresenteerd, maar door de verhalen van mensen die zelf door dat proces heen bewegen.

Na een middag vol fysieke activiteit, kleur en direct contact bracht de film een moment van gezamenlijke stilte. Bezoekers zaten dicht bij elkaar en richtten hun aandacht op het scherm.

De documentaire stelde vragen die goed aansloten bij het bredere karakter van de dag. Wat betekent het om ergens thuis te zijn? Hoe verandert identiteit wanneer iemand een nieuw leven moet opbouwen? En wat is er nodig om niet alleen ergens te verblijven, maar zich er daadwerkelijk gezien te voelen?

Binnen Maté Nacht kreeg de vertoning daardoor een extra laag. De film vertelde over het zoeken naar verbinding, terwijl in dezelfde ruimte gedurende de dag actief aan die verbinding was gewerkt.

Vuur als onverwacht beeld

Ook buiten de vaste programmaonderdelen bleef ruimte voor verrassing.

Een vuurperformance in de buitenruimte bracht een fysiek en bijna ritueel moment in de dag. Tegen de donkere achtergrond van het groen tekenden de vlammen zich scherp af.

De performance vormde een krachtig contrast met de rustige leesmomenten, de workshops en de intieme muziek. Tegelijk paste ze binnen de brede artistieke taal van het evenement: kunst hoefde niet beperkt te blijven tot één zaal, één podium of één vorm.

Het onverwachte beeld van beweging en vuur onderstreepte hoe Maté Nacht voortdurend van tempo en sfeer kon veranderen.

Terug naar de maté

Naarmate de avond vorderde, verdween het onderscheid tussen programma en samenzijn steeds verder.

De laatste fase van Maté Nacht draaide om gesprekken, het uitwisselen van ideeën en het gezamenlijk drinken van maté. De drank functioneerde daarbij niet alleen als onderdeel van de naam of identiteit van het evenement, maar als sociaal ritueel.

Een maté wordt niet haastig gedronken en vervolgens vergeten. Ze nodigt uit om te blijven, te luisteren en de beker door te geven. Dat langzame ritme paste bij de manier waarop de avond eindigde.

Mensen blikten terug op wat ze hadden gezien, wisselden contactgegevens uit of spraken over mogelijke toekomstige samenwerkingen. Anderen bleven eenvoudigweg zitten en genoten van de sfeer.

Er was geen scherp moment waarop de ontmoeting stopte en het evenement eindigde. De dag loste langzaam op in gesprekken.

Kunst als beginpunt

De editie van 6 juni liet zien dat Maté Nacht zich moeilijk laat omschrijven als uitsluitend een festival, workshopdag, tentoonstelling of podiumprogramma.

Al deze vormen waren aanwezig, maar geen ervan stond volledig op zichzelf.

Een workshop leidde tot een gesprek. Een boek werd aanleiding voor herkenning. Muziek ondersteunde literatuur. Een maaltijd bracht mensen bij elkaar die eerder aan verschillende activiteiten hadden deelgenomen. Een film gaf woorden en beelden aan vragen die gedurende de dag al voelbaar waren.

De kracht van Maté Nacht lag daarom niet alleen in de kwaliteit of verscheidenheid van de afzonderlijke programmaonderdelen. Ze lag in de verbinding ertussen.

Younity werd voor één dag geen gebouw waarin verschillende activiteiten toevallig tegelijkertijd plaatsvonden. Het werd een gedeelde ruimte waarin mensen mochten kijken, maken, luisteren, eten, spreken en aanwezig zijn.

Kunst was daarbij niet het eindpunt.

Het was het begin van de ontmoeting.

Maté Nacht II

Wed, 06 May 2026 15:38:19 GMT

Op 2 mei kwam Maté Nacht opnieuw tot leven als een plek waar kunst, ontmoeting en expressie samenkomen. Wat deze editie bijzonder maakte, was de balans tussen persoonlijke creatie en gezamenlijke beleving. Het voelde als een open ruimte waarin iedereen op zijn eigen manier kon deelnemen, zonder druk of verwachting, maar juist met nieuwsgierigheid en verbinding als uitgangspunt.

Creëren van binnenuit

De middag begon met de workshop Paint like a Poet door Jaap Kagiso. Deze workshop nodigde je uit om niet alleen te kijken naar wat je maakt, maar vooral naar waar het vandaan komt. In plaats van de werkelijkheid na te bootsen, stond het innerlijke proces centraal. Door te werken met symbolen, vormen en kleuren werd kunst een manier om je eigen wereld zichtbaar te maken.

Het was een moment van vertraging en reflectie, waarin deelnemers werden uitgedaagd om los te laten wat ‘mooi’ of ‘juist’ is, en juist te vertrouwen op gevoel en intuïtie.

Beweging en experiment

Tegelijkertijd vond de workshop Mixed Performance Arts Training & Jam plaats, begeleid door Damir Boeren. Hier werden grenzen tussen disciplines losgelaten en ontstond er ruimte om te experimenteren met beweging, geluid en interactie.

De workshop ging over in een jam, waarin spontane performances ontstonden. Het moment zelf werd leidend, en deelnemers konden zonder ervaring meedoen. Het ging niet om perfectie, maar om aanwezigheid en expressie.

Een podium voor iedereen

In de namiddag opende het podium zich tijdens de open stage. Hier kreeg iedereen de ruimte om iets te delen, of dat nu muziek, poëzie, dans of woorden was. Het was een plek zonder oordeel, waar elke stem gehoord mocht worden en waar het delen van iets persoonlijks centraal stond.

Wat dit moment bijzonder maakte, was de kwetsbaarheid en echtheid. Mensen stapten naar voren om zichzelf te laten zien, en het publiek luisterde met aandacht. Het zorgde voor een gevoel van verbondenheid dat verder ging dan alleen kijken of luisteren.

Terug naar rust en verbinding

Aan het einde van de avond keerde de energie langzaam terug naar rust. Tijdens het gezamenlijke moment met maté ontstond er ruimte voor gesprekken, reflectie en het delen van ervaringen. De drukte van de dag maakte plaats voor verdieping.

Dit moment voelde als een zachte afsluiting, waarin alles samenkwam. Niet alleen de activiteiten, maar ook de mensen, de gesprekken en de indrukken van de dag.

Wat blijft hangen

Maté Nacht op 2 mei liet opnieuw zien dat het meer is dan een event. Het is een plek waar je kunt binnenkomen zoals je bent en iets kunt meenemen dat verder gaat dan alleen een herinnering.

Of het nu inspiratie is, een gesprek, een idee of een gevoel van verbinding, iedereen lijkt iets anders mee naar huis te nemen. En misschien is dat juist de kracht van Maté Nacht: dat het ruimte laat voor ieders eigen ervaring.

De eerste Maté Nacht

Tue, 28 Apr 2026 14:37:20 GMT

De eerste event van Maté Nacht is voorbij, maar de indrukken blijven hangen. Het was een dag die in het teken stond van creativiteit, ontmoetingen en beleving. Een plek waar verschillende werelden samenkwamen en waar ruimte was om te ontdekken, te maken en vooral te verbinden.

Vanaf het eerste moment voelde het als een omgeving waarin iedereen zichzelf kon zijn en waarin openheid centraal stond. Mensen kwamen niet alleen om te kijken, maar ook om actief deel te nemen, ideën uit te wisselen en elkaar inspireren. juist die combinatie van creativiteit en verbinding gaf het event een bijzondere energie die gedurende de hele dag voelbaar bleef

Een rustige start

De dag begon rustig, met de mensen die kwamen en gingen, je kon naar 3 workshops gaan genaamd: Creating in the klieder door Sterre Rosmalen, Ontmoeting van woorden door Mustafa Al-Ramadan en de workshop Mixed Performance Arts training & Jam door Damir Boeren.

Zelf koos ik ervoor om Creating in the klieder te volgen, omdat ik graag wilde tekenen en even tot rust wilde komen. Helaas heb ik Ontmoeting van Woorden gemist, en ook MPA moest ik overslaan omdat ik bij de bar hielp en bij de entree stond voor de tickets. Toch was dat geen probleem, want tussen door heb ik gezellig kunnen kletsen met verschillende mensen en alsnog de fijne sfeer van het event kunnen ervaren.

Tussendoor kon je eten en drinken halen bij de bar, variënd van leklere soep tot traditionele Syrische gerechten. Dat ga het evet een warme en gastvrije sfeer.

Tussen werk en beleving

Hoewel ik een groot deel van de dag aan het werk was, heb ik toch echt kunnen genieten van alles wat er om mij heen gebeurde. Juist die combinatie van helpen en tegelijkertijd onderdeel zijn van het event gaf een bijzondere ervaring.

Achter de bar en bij de entree had ik steeds korte, spontane momenten van contact met verschillende mensen. Van kleine gesprekken tot even samen lachen, het zorgde ervoor dat ik me ondanks het werken toch verbonden voelde met de sfeer van de dag.

Het gaf ook een andere kijk op het event. Waar bezoekers vooral bezig zijn met het programma, zie je als medewerker juist hoe alles samenkomt achter de schermen. Tegelijkertijd bleef er genoeg ruimte om tussendoor even stil te staan en te beseffen hoe bijzonder het eigenlijk was om hier onderdeel van te zijn.

Avond van de muziek

Toen de avond begon, veranderde de energie van het event merkbaar. De focus verschoof van de rustige, creatieve dag naar een meer ritmische en gezamenlijke beleving.

DJ Elto zette die sfeer meteen neer met zijn unieke stijl van Arabic melodic techno. Het was niet iets wat ik normaal luister, maar juist dat maakte het interessant. De combinatie van melodie en ritme gaf een bijna hypnotiserende sfeer, waardoor je vanzelf werd meegenomen in de muziek.

Na zijn mooie set kwamen Joseph Shami, Dennis Netto en Salim Zahra met hun muzikale album Warak Sham. Ik kende hen nog niet, maar ik sta altijd open voor nieuwe muziek en heb er ook echt van genoten.

Een mooie afsluiting

Helaas kon ik niet tot het einde blijven, omdat het voor mij al te laat werd. Daardoor heb ik de film "Between Vodka and Stroopwafel" van Ali moeten missen, iets waar ik eigenlijk nog graag bij had willen zijn. Ook het moment om samen de Maté te drinken op het einde heb ik niet meer meegemaakt, wat juist een mooie afsluiter van de avond leek.

Toch doet dat niets af aan hoe ik de dag heb ervaren. In de tijd dat ik er wel was, heb ik echt kunnen genieten van alles wat er gebeurde. De sfeer, de momenten die samen het event zo bijzonder maakten. Het was een dag vol kleine ontmoetingen, nieuwe indrukken en creatieve energie die nog lang zal blijven hangen.

Ik kijk met een warm gevoel terug op deze eerste editie en ben benieuwd naar wat er nog gaat komen.

Over Maté Nacht

Tue, 28 Apr 2026 14:37:20 GMT

Maté Nacht is een nieuw initiatief van Ali Taifour en Damir Boeren. De vrienden ontmoeten elkaar in een gezamenlijke droom voor een plek waar ze kunnen verbinden met andere en zichzelf via kunst. Een plek waar ze ervaringen kunnen delen, en elkaar kunnen inspireren zonder jezelf te hoeven aanpassen. In Younity vonden ze deze mogelijkheid. Younity is een nieuwe sport- en cultuurhal voor jongeren tussen de 15 en 35 jaar in Overvecht waar ze, elke eerste zaterdag van de maand, een kunst café organiseren genaamd Mate Nacht.

Van sporthal naar café

Als je op een doordeweekse avond langs de glazen wand van Younity loopt, zie je vaak mensen basketballen of breakdancers die acrobatische moves laten zien. Maar tijdens het kunst café is dat anders. Het is vroeg in de middag als de eerste bezoekers Younity binnenlopen. Terwijl de geur van Damascus jasmijn bloemen, in combinatie met Syrisch eten, en soulmuziek zich door de ruimte verspreiden, word je vriendelijk ontvangen door Ali en Damir.

Ali is afgestudeerd architect, multi disciplinair ondernemer en artiest die zich bezighoud met, film-, theater and graphic design onder de naam White Hole Studio. Daarnaast is hij, in zijn eigen woorden, “een man van vele culturen”. Aangezien hij zowel in Saudi arabie, syrie als nederland heeft gewoont.

Damir is een afgestudeerd Antropoloog, multidisciplinair ondernemer en artiest die zich bezighoudt met circus, dans en muziek onder de naam MixedPerformanceArts. Daarnaast is hij, in zijn eigen woorden, “een jochie van de stad, zo trots, wa daggie wat!”

Als multi-disciplinaire artiesten en ondernemers delen Ali en Damir de visie dat je als mens uit verschillende delen bestaat, en dat je deze verschillende delen van jezelf gebruikt om je authentieke zelf te ontwikkelen en uitdragen naar de wereld. En vanuit die gedachten hebben ze het kunstcafé opgezet. Om mensen uit te nodigen om nieuwe kanten van zichzelf te ontdekken door nieuwe dingen uit te proberen, en oude dingen vanuit een nieuw perspectief te bekijken.

Hun samenwerking zorgt ervoor dat er een divers publiek binnenloopt. Buiten is het nog fris, maar doordat de hele wand van Younity van glas is, verwarmt de lentezon de hal en voelt het binnen aangenaam. Waar normaal wordt gesport, is de hal veranderd in een café.

Maté

Naarmate de middag vordert, wordt het steeds drukker en gezelliger. Door de ruimte klinken verschillende talen, naast Nederlands hoor je Arabisch, Russisch en Spaans om je heen. De mix van achtergronden zorgt voor een open en toegankelijke sfeer. Naast de bar is een etensstand waar je een fusion van libanees/syrische snacks kan halen. De bar schenkt geen alcohol.; in plaats daarvan staat het drankje Yerba Maté centraal.

Maté, of eigenlijk yerba maté, wordt gemaakt van de gedroogde blaadjes van een plant uit Latijns-Amerika. De drank staat bekend om zijn licht stimulerende werking, maar draait vooral om het ritueel eromheen. Traditioneel wordt de maté gedeeld in een kring, waarbij één kop rondgaat en steeds opnieuw wordt bijgeschonken. Het is een moment van samenzijn, aandacht en verbinding.

Voor Ali is maté dan ook meer dan een drankje. Via Syrië, waar het een vast onderdeel van het dagelijks leven is geworden, groeide het uit tot iets vertrouwds. “Je kunt het overal drinken,” vertelt hij. Het zijn juist die lange gesprekken, het samen zitten en het delen van momenten die hij wilde meenemen.

Voor Damir zit de kracht in de nacht. De ‘nacht’ staat voor een moment waarop de drukte van de dag wegvalt en er ruimte ontstaat om te vertragen. “Mensen stappen binnen en laten alles even los,” omschrijft hij. In die rust ontstaat ruimte om op te laden, elkaar echt te ontmoeten en weer in contact te komen; met jezelf en met anderen.

Die twee werelden komen samen in Maté Nacht; Een open en veilige plek zijn waar mensen elkaar kunnen ontmoeten, praten en samen kunst kunnen maken. Ali zegt: “Iedereen is welkom – waar je ook vandaan komt, wat je ook gelooft of doet. Het belangrijkste is dat je er bent, op jouw manier. We willen dat mensen zich vrij voelen om contact te maken, te delen of gewoon te luisteren. Er is geen druk om iets te presteren of aan verwachtingen te voldoen. Vervolgens bieden we je een kopje maté aan, het symbool van warmte en verbondenheid. Vanuit dat gedeelde moment groeit een levendige samenkomst vol gesprekken, kunst en nieuwe ideeën.

Nieuwe film

Tijdens deze editie presenteert Ali, in samenwerking met Russische migranten, zijn nieuwste film Between Vodka and Stroopwafel. De film is grotendeels opgenomen in Younity zelf en vertelt het verhaal van een Russische jongeman, gespeeld door Kirill Uvarov, die nog maar net in Nederland woont en worstelt met cultuurverschillen.

De film is ontstaan als een passieproject, gemaakt met bijna geen budget, maar met een sterke drang om persoonlijke ervaringen en gevoelens te delen. Vanuit het perspectief van de hoofdpersoon ontvouwt zich een herkenbaar verhaal voor veel migranten — of je nu uit Syrië of Rusland komt — waarin het leven zich afspeelt tussen twee werelden, zonder je ergens volledig thuis te voelen.

Tussen kleine momenten, zoals een vluchtige glimlach op straat, en de structuur van het dagelijks leven, ontstaat een subtiele, soms licht absurde innerlijke reis. Kleine details worden betekenisvol en vormen stille momenten van reflectie op identiteit en verbinding.

Between Vodka and Stroopwafel is daarmee een visuele verkenning van vervreemding en aanpassing, en van de kwetsbare afstand tussen wat we van binnen voelen en wat we naar buiten laten zien. Tegelijkertijd laat de film zien dat juist in kleine gebaren — een groet, een glimlach — een begin van verbinding kan ontstaan.

Mixed Performance Arts

Later op de middag roept Damir de groep bij elkaar: “De workshop Mixed Performance Arts gaat beginnen!” Mensen verzamelen zich op het basketbalveld en vormen een kring. Achter hen staat een tafel vol circusobjecten, ook staan er allemaal muziekinstrumenten zoals een drumstel, keyboard en verschillende gitaren.

“Vandaag gaan we opzoek naar onze eigen artistieke taal”. Zegt hij:

MPA ziet kunst niet als iets dat binnen vaste kaders past. Het is een voortdurende evolutie — een dialoog tussen disciplines, tussen mensen, tussen manieren van zijn. Traditionele kunstvormen bestaan vaak los van elkaar. Maar wat gebeurt er als we de scheidslijnen tussen disciplines laten verdwijnen? Als een muzikant leert bewegen als een acrobaat, of een schilder begint te boxen op diens doek? Binnen MPA vervagen deze grenzen. Expressie wordt een fysieke taal — gevoed door beweging, adem, intentie en aanwezigheid. Zo ontstaat een nieuwe generatie artiesten: kunstenaars die niet vastzitten aan rollen of titels, maar leven vanuit verbinding, flexibiliteit en nieuwsgierigheid.

Na de training volgt een jamsessie. Hier worden de deelnemers uitgedaagd om samen een geïmproviseerde compositie te maken in het moment. Het enige houvast dat ze hebben is een thema.

De deelnemers pakken een instrument of nemen plaats op het podium. Het thema van de opdracht is door het hoge gras. Zodra de muziek begint, ontstaat er vanzelf een improvisatie. Twee deelnemers rollen speels naar elkaar toe, staan op en bewegen hun handen alsof ze zich een weg banen door onzichtbaar gras. Wat eerst onwennig voelt, verandert langzaam in spel en vertrouwen. Even later doet de hele groep mee en ontstaat er een gezamenlijke performance waarin niemand de leiding heeft, maar iedereen betrokken is.

Divers publiek

Aan een tafel zit een moeder met haar twee zoontjes te tekenen. Het publiek van Maté Nacht is opvallend divers: van jonge kinderen tot volwassenen, van buurtbewoners tot nieuwkomers in Nederland. Mensen komen uit verschillende delen van de stad, en soms zelfs van daarbuiten — aangetrokken door het brede aanbod van de avond.

Die diversiteit ontstaat niet toevallig. Verspreid over de ruimte vind je verschillende vormen van programmering die ieder hun eigen publiek aanspreken. In het open atelier schuiven bezoekers aan om te tekenen, schilderen of gewoon even te experimenteren met materiaal. In de literatuurhoek zoeken anderen de rust op om te lezen, te schrijven of hun verhalen te delen.

Weer anderen worden aangetrokken door de optreedkunsten: de Mixed Performance Arts workshop en jamsessie nodigt uit tot beweging, improvisatie en samenspel. Later op de avond verschuift de energie richting muziek en dans, wanneer liveoptredens en een DJ-set het publiek samenbrengen op de vloer.

Juist doordat er ruimte is voor al deze vormen — van stilte tot expressie, van maken tot meemaken — ontstaat een plek waar verschillende werelden samenkomen.

Normaal kom ik niet snel met mensen uit verschillende achtergronden in contact, maar hier gaat dat vanzelf,” zegt bezoeker Jan Poolen (27), die zelf vaak bij Younity komt voor zijn jongleertraining.

Arabische muziek

Als de avond valt begint de band te spelen, zelf een afspiegeling van de diversiteit die Maté Nacht kenmerkt. Tijdens hun wereldtour brengen ze hun album Warak Sham ten gehore. Zanger en componist Joseph Shami, een Duits-Syrische artiest, begeleidt de band op de traditionele oud. Op gitaar staat Salim Zahra, Canadees-Libanees, en achter de synthesizer Dennis Netto, van Duits-Indiase afkomst.

Met hun muziek weten ze de zaal moeiteloos in beweging te krijgen. Sommige bezoekers staan op en dansen, terwijl anderen juist stil blijven zitten, ogen gesloten, volledig opgaand in de klanken. De muziek raakt aan thema’s als identiteit, transformatie en herinnering. De band weet hun ideeën te vertalen naar een hedendaags geluid, zonder hun Arabische wortels te verliezen.

“Mijn mooiste moment van deze editie,” zegt Damir, “was toen vrouwen uit verschillende culturen samen begonnen te dansen.”

Volgende edities

Maté Nacht voelt als een natuurlijk vervolg op wat er al in Younity ontstaat: ontmoetingen die uitgroeien tot ideeën, en ideeën die langzaam een vaste vorm krijgen. Het evenement bouwt voort op vijf vaste elementen — het café, het beeldende kunst atelier, de literatuurhoek, Mixed Performance Arts en het podium — die samen de basis vormen van elke editie.

Binnen die structuur is er ruimte voor verandering. Elke maand krijgen de workshops een nieuwe invulling en ontstaan er nieuwe samenwerkingen met makers, buurtbewoners en initiatieven van binnen en buiten de stad. Op die manier groeit Maté

Nacht organisch, gevoed door de mensen die eraan deelnemen.

De volgende edities vinden plaats op 2 mei, 6 juni & 4 juli in Younity, in Overvecht. Wie het leuk vindt om mee te bouwen, een workshop te geven, te helpen of gewoon te komen kijken, is van harte welkom. Je kunt ons vinden via onze socials of tijdens de komende edities zelf.

Terugblik: Maté Nacht

Tue, 28 Apr 2026 14:37:20 GMT

Op 4 april kwam Maté Nacht tot leven als een plek waar creativiteit, ontmoeting en expressie samenkwamen. Wat begon als een rustige middag groeide uit tot een gelaagde ervaring waarin kunst, muziek, taal en film elkaar versterkten. Het was geen standaard event, maar een dag en avond waarin ruimte was om te ontdekken, te maken en vooral te verbinden.

Workshops: ruimte om te creëren en te delen

De middag stond in het teken van verschillende workshops, elk met een eigen vorm van expressie. In Creating in the klieder, begeleid door Sterre Rosmalen, draaide alles om speelsheid en experiment. Hier werd losgelaten wat ‘mooi’ of ‘af’ moest zijn en juist ruimte gemaakt voor nieuwsgierigheid. Met simpele materialen zoals papier, stiften, krijt en verf ontstonden werken die niet gestuurd werden door regels, maar door gevoel en ontdekking. Het was een open ruimte waarin iedereen vrij kon creëren, zonder oordeel.

Tegelijkertijd bood Ontmoeting van woorden door Mustafa Al-Ramadan een meer talige en introspectieve ervaring. Hier kwamen woorden samen en daarmee ook de mensen die ze dragen. In een warme sfeer werd er geluisterd, gesproken en gedeeld. Verhalen die soms al lang verborgen bleven, kregen hier een stem. Het was een plek waar taal niet alleen werd gebruikt, maar echt werd gevoeld als middel om verbinding te maken.

In de workshop Mixed Performance Arts & Jam van Damir Boeren werden grenzen tussen disciplines losgelaten. Deelnemers verkenden wat er in hen leefde en gaven dat vorm via beweging, geluid en interactie. Door verschillende artistieke en fysieke vormen te combineren, ontstonden nieuwe manieren van expressie. De workshop ging vloeiend over in een jam waarin spontane performances ontstonden vanuit het moment. Ervaring was niet nodig, nieuwsgierigheid was genoeg.

Taal en cultuur: de Arabic Book Corner

Naast de workshops was er ook ruimte voor verdieping via literatuur. De Arabic Book Corner, verzorgd door Binyan Books, bracht een selectie Arabische boeken samen op één plek. Hier kwamen taal, cultuur en verhalen samen. Bezoekers konden bladeren, ontdekken en zich onderdompelen in een rijke literaire wereld die vaak minder zichtbaar is, maar juist veel te bieden heeft.

Van dag naar nacht: muziek als reis

Naarmate de avond viel, verschoof de energie van het event. DJ Elto nam het publiek mee in een muzikale reis met zijn Arabic melodic techno set. Het was een mix van afro house en elektronische muziek, verweven met tijdloze Arabische melodieën. Elke overgang voelde als een beweging en elke beat als een moment van verbinding tussen ritme en emotie.

Daarna volgde Warak Sham, een live muziekervaring van al-Jazzaf, Dennis Netto en Salim Zahra, gebaseerd op het album van Joseph Shami. Wat dit bijzonder maakte, was de manier waarop het traditionele en het hedendaagse samenkwamen. De muziek bewoog tussen introspectie en energie, tussen luisteren en dansen. Het was geen standaard optreden, maar een ervaring die je meenam in een continue stroom van geluid en gevoel.

Film: tussen werelden

De avond bood ook ruimte voor film, met “Between Vodka and Stroopwafel” van Ali Taifour. Een verhaal dat zich afspeelt in Utrecht, waarin een Russische immigrant probeert zijn plek te vinden tussen twee werelden. De film verkent op een subtiele en soms surrealistische manier thema’s als identiteit, vervreemding en aanpassing.

Door kleine momenten zoals een blik, een woord of een routine ontstaat een grotere vraag: wat betekent het om ergens thuis te horen? En hoe leef je tussen verschillende werkelijkheden in? De film balanceert tussen humor en zwaarte, tussen realiteit en verbeelding, en laat ruimte voor interpretatie en reflectie.

Een gezamenlijke afsluiting

Aan het einde van de avond keerde de rust langzaam terug. De muziek verstilde en gesprekken werden intiemer. Tijdens het gezamenlijke moment met Maté ontstond er ruimte om terug te blikken op de dag, om ervaringen te delen en stil te staan bij wat iedereen had meegenomen.

Het was een moment van verbinding en dankbaarheid. Geen groot slot, maar juist een zachte afsluiting waarin alles samenkwam. Een cirkel waarin niet alleen werd gekeken naar wat er was gebeurd, maar ook naar wat het had losgemaakt.

Wat blijft hangen

Maté Nacht was meer dan een programma van onderdelen. Het was een ervaring die zich ontvouwde door de mensen die aanwezig waren, de verhalen die werden gedeeld en de kunst die ontstond.

Wat blijft hangen is niet één specifiek moment, maar het geheel. De openheid, de creativiteit en de verbinding maken het tot een herinnering die nog lang bijblijft.